Deseo compartir contigo, amigo lector, pensamientos, artículos, cuentos... que esbocen una sonrisa, puesto que la ironía será una de nuestras mejores aliadas, sin olvidar la reflexión necesaria para abordar temas de interés.
Navegarem junts per camins on la sincronia i la complicitat juguin al nostre favor.
Acompanya'm

dimecres, 21 d’octubre del 2015

Otro más



Otro año soplando velas, otro año me presento ante vosotros para compartir estos momentos de felicidad.  Tan sólo agradecer a todos aquéllos que han dedicado unos minutos de sus vidas para pensar en esta amiga.
Besos para todos y muchas gracias.




dilluns, 31 d’agost del 2015

Rutina


 

Estimats amics, s'han acabat els dies de luxúria  i disbauxa, aquells en què anar a dormir no era qüestió de si lluïa el sol o ho feia la lluna,  aquells que ens han donat la possibilitat de conèixer nous indrets i noves persones que podem incloure en el retaule de la nostra vida.  Però, com ja us he dit, tot s'acaba i això també.  Ara només queda la tediosa rutina, la que ens ajudarà a normalitzar els excessos, aquella que ens proporcionarà unes jornades totalment diferents a les que acabem de gaudir.  Així,  aixequeu-vos, que demà és dia u de setembre i retornem a la feina. L'ordre entra per la finestra, la que encara restarà oberta perquè l'estiu ens acompanyarà unes setmanes més.
Ànims !!!


Imatge: baixada d'internet (no trobada la font)

dijous, 27 d’agost del 2015

Adiós, amor

Su matrimonio había fracasado.  ¿Cómo? se preguntaba. Como un riachuelo generado por una tormenta de verano,  poco a poco sin hacer demasiado ruido; como se extingue el aleteo de una mariposa,  suavemente;  como desaparece el sonido melancólico de las olas del mar cuando nos alejamos de la orilla;  como ...
¿Por qué?  se interrogaba.  Porque se acabó sin más; porque el amor no es eterno,  a pesar de lo que nos han hecho creer; porque la fragilidad de unos lazos pueden resquebrajarse con un pausado silencio o un acuciado grito; porque ...
Y, ¿ahora qué? se cuestionaba. Ahora hay que recuperar la autoestima,  la rabia por seguir adelante a pesar de las adversidades; hay que buscar una nueva ubicación ante una nueva forma de concebir la existencia;  hay que hacer frente a los próximos retos que se avecinan; hay que ...
Así pues recicla sentimientos, aísla pesadillas, sueña posibilidades, realiza utopías, ¡ADUÉÑATE DE TU VIDA!


dissabte, 22 d’agost del 2015

En la oscuridad



En la oscura ciudad unos pasos sordos preludian gozos prohibidos. Navegando por el mar alterado de la pasión mi condena se ha convertido en veneno y condenación. Tengo el pulso alterado, aunque no hay motivo para ello porque todo es una humareda de mi mente ociosa. Todo gira en derredor de una mirada lasciva, de una sonrisa maliciosa, de los caminos  que mi locura nocturna ha anticipado, sorprendiendo a mi propio corazón.




dissabte, 20 de juny del 2015

Una pérdida

Había perdido muchos kilos, tantos que parecía otra persona. Era como haber perdido por el camino algo importante. Ya no tenía aquellas lorzas que rebosaban "felicidad". Era como si se hubiera desprendido de aquel otro ser humano que viviera a la sombra de sus pliegues. Ahora se había convertido en lo que tanto había soñado, una persona con un peso normal. Sus percepciones  habían cambiado y los primeros meses le costó verse con ese nuevo aspecto, su cerebro seguía  viendo a aquel ser obeso que le había acompañado a lo largo y ancho de una gran parte de su vida. Pero había valido la pena, porque la nueva imagen que proyectaba era más agradable, a pesar de que nunca sintió que pudiera herir sensibilidades. Había sido como había sido, y nunca renegaría de ello. Ahora era cierto  que podía entrar en los parámetros de la normalidad, aunque,  ¿quién o quiénes los marcaban? 
No lloraba su pérdida, pero en ocasiones había rememorado aquella "grandeza" , aquel otro compañero de viaje que había abandonado en un andén un día caluroso de julio. Eran pequeños momentos de debilidad de los que se reponía fácilmente con tan sólo mirarse en el espejo de los ojos orgullosos de sus seres queridos. 


dissabte, 30 de maig del 2015

Juntos



Tatuada en mi piel llevo tu color y tu aroma. Ahora solamente me siento tuya.  Tu imagen se perpetúa en mí alocadamente,  inundando todo de ti. En el reflejo de mí misma estás tú, sin fisuras, formando un mismo todo. Ya no concibo mi ser si me falta tu aliento, tu pausada respiración calmando mi vida. Corazón, somos uno solo que hemos escogido el mismo sendero.  Alzamos nuestro vuelo juntos, latiendo al unísono y hoy, algunas vivencias después, seguimos caminando por las nubes, subidos en pompas de jabón.


dimecres, 22 d’abril del 2015

Sant Jordi, dia del llibre

Entre llibres nous, olorant aquella flaire diferent que anuncia un nou viatge cap a móns increïbles, meravellosos, intrigants, fantàstics, reals i històrics, màgics, absurds, irònics. . . em sento una persona amb molta sort, ja que la vida m'ha permès néixer  en un indret d'aquest planeta on acostar-se a un llibre és una concepció que quasi està integrada en els nostres gens, una part del planeta on no es pot concebre una data com la d'avui sense un llibre a les nostres mans. 
Feliç dia de Sant Jordi.